Teofil Emeryk Laśkiewicz
Biografia
Teofil Emeryk Laśkiewicz urodził się 5 listopada 1869 w Skierniewicach. Był polskim inżynierem technologicznym i przemysłowcem, współwłaścicielem Zakładów Mechanicznych E. Plage i T. Laśkiewicz w Lublinie.
Był synem Konstantego, pracownika kolei, i Melanii z Nagórskich. Żonaty z Zofią z Eustachiewiczów (1880–1955), miał syna Romana (1903–1970).
Ukończył szkołę średnią w Łowiczu, po czym podjął studia inżynierskie w Instytucie Technologicznym w Petersburgu. Po ukończeniu studiów w 1894 roku krótko pracował w fabryce w Warszawie, a następnie był przedstawicielem Biura Technicznego J. Arkuszewskiego z Łodzi w Odessie.
W 1898 roku przybył do Lublina i 2 stycznia 1899 roku zawiązał spółkę z Emilem Plage. Spółka została zawiązana na okres 10 lat pod nazwą Zakładów Mechanicznych E. Plage i T. Laśkiewicz w Lublinie.
W kolejnych latach fabryka rozwijała się i rozszerzała asortyment. Od 1907 roku zakłady rozpoczęły produkcję kotłów parowych o niskim i wysokim ciśnieniu oraz konstrukcji żelaznych dla cukrowni i cementowni. Duża część produkcji sprzedawana była na terenie Imperium Rosyjskiego poprzez sprzedaż bezpośrednią oraz własne biura w Petersburgu, Kijowie, Rostowie nad Donem, Mińsku, Warszawie i Żytomierzu.
W 1899 roku zatrudnionych było 90 robotników, w 1901 około 150, a w 1908 około 300. Za dobrą jakość produktów zakład uzyskał złoty medal na wystawie rolniczo-przemysłowej w Lublinie w 1901 roku.
Po nagłej śmierci bezpotomnego Emila Plage 12 grudnia 1909 roku udziały przeszły na rodziców, cztery siostry oraz brata Edwarda. Firmę dalej prowadził T. Laśkiewicz. Po śmierci rodziców Emila Plage cały udział w firmie przeszedł na siostry i brata, którzy odsprzedali go w 1911 roku K. Arkuszewskiemu (90%) oraz T. Laśkiewiczowi (10%), którzy zawarli spółkę do dalszego prowadzenia fabryki pod dawnym szyldem.
Od 1910 roku Laśkiewicz był także współwłaścicielem krochmalni Lublin. Był także akcjonariuszem firmy budowlanej K. Arkuszewski i S-ka w Lublinie.
W czasie pierwszej wojny światowej Teofil Laśkiewicz nabył we wsi Jakubowice Murowane majątek ziemski wraz z pałacem, gdzie zamieszkał.
Po wojnie Zakłady Mechaniczne E. Plage i T. Laśkiewicz uzyskały zamówienie na produkcję 300 dwupłatowców – samolotów liniowych i myśliwskich Ansaldo A.300 i A. Balilla na licencji włoskiej i z włoskimi silnikami. Później realizowały zamówienie na francuskie samoloty Potez XV.
Zmarł w Lublinie i został pochowany na cmentarzu przy ul. Lipowej.
Teofil Laśkiewicz aktywnie uczestniczył w życiu Lublina. Był prezesem Oddziału Lubelskiego Związku Przemysłowców Metalowych, Towarzystwa Rzemieślników i Handlowców w Lublinie. Należał do założycieli i był prezesem Rady Nadzorczej Towarzystwa Pożyczkowo-Oszczędnościowego Robotników Chrześcijańskich w Lublinie. Był także członkiem zarządu Lubelskiego Towarzystwa Dobroczynności.