Mikołaj Ignacy Osikowski

Oficer wojskowy
18.12.1873 05.06.1950 Skierniewice

Biografia

Urodził się 18 grudnia 1873 roku w Skierniewicach w rodzinie Mikołaja i Jadwigi z d. Patkiewicz.

W 1892 wstąpił do Armii Imperium Rosyjskiego. W 1897 został mianowany podporucznikiem. 1 stycznia 1909 awansował na sztabskapitana i służył w 25 Smoleńskim pułku piechoty, który wówczas stacjonował w Kozienicach.

Od grudnia 1918 służył w Armii Polskiej we Francji, a do Polski przybył z 1 Dywizją Strzelców Polskich. 27 lipca 1919 objął stanowisko zastępcy dowódcy piechoty dywizyjnej 2 Dywizji Strzelców Polskich, a 20 września 1919 - dowódcę XXI Brygady Piechoty. W marcu 1920 ukończył VIII Kurs w Centrum Studiów Artyleryjskich w Warszawie. 1 maja 1920 został zatwierdzony w stopniu generała podporucznika, w grupie oficerów byłej Armii generała Hallera. 12 sierpnia 1920 objął dowództwo Grupy Dolnej Wisły. Od 20 września 1920 dowodził 2 Dywizją Litewsko-Białoruską, która wchodziła w skład Wojska Litwy Środkowej.

Szczególnie odznaczył się działaniami ofensywnymi na froncie Litewsko-Bałoruskim, gdzie 6 czerwca 1920 pod Kowalami na pierwszej linii działań, osobistym przykładem przyczynił się do zdobycia przez brygadę pozycji nieprzyjaciela. Za tę postawę został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

We wrześniu 1921 objął stanowisko dowódcy 29 Dywizji Piechoty w Grodnie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 62. lokatą w korpusie generałów. Z dniem 31 lipca 1923 został przeniesiony w stan spoczynku.

Na emeryturze zamieszkał w majątku Karaciszki w gminie Troki (obecnie wieś Kariotiškės w rejonie trockim). Później przeniósł się do Wilna. Przedwyborami parlamentarnymi do Sejmu RP w 1935 został mianowany komisarzem wyborczym w okręgu nr 45.

Po kampanii wrześniowej 1939 przedostał się do Francji. We Francji przebywał w Ośrodku Oficerskim w Cerizay, a po ewakuacji do Wielkiej Brytanii, od sierpnia 1940 do stycznia 1942, w Stacji Zbornej Oficerów Rothesay. W styczniu 1942 został przeniesiony w stan nieczynny. Po wojnie pozostał w Szkocji. Zmarł 5 czerwca 1950 w Kirkcaldy.

Życie prywatne

Żonaty. Córka Halina (ur. 1907).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Odznaczenie Orderem Virtuti Militari za działania na froncie litewsko-białoruskim (nr 5271, 24 marca 1922).
Dowódca XXI Brygady Piechoty (od 20 września 1919).
Dowódca 2 Dywizji Litewsko-Białoruskiej (od 20 września 1920).
Dowódca 29 Dywizji Piechoty w Grodnie (we wrześniu 1921).
Komisarz wyborczy okręgu nr 45 przed wyborami do Sejmu RP w 1935.

Ciekawostki

Zmarł w Kirkcaldy w Szkocji w 1950 roku.
Przed wyborami do Sejmu RP w 1935 pełnił funkcję komisarza wyborczego okręgu nr 45.
Był żonaty i miał córkę Halinę (ur. 1907).

Udostępnij