Tadeusz Tomasz Sułkowski

poeta, dziennikarz, prozaik, krytyk
15.10.1907 26.07.1960 Skierniewice

Biografia

Tadeusz Tomasz Sułkowski urodził się w Skierniewicach jako syn właściciela masarni Tomasza Sułkowskiego i Florentyny z Konarskich. Uczęszczał do skierniewickiego Gimnazjum im. Bolesława Prusa; maturę zdał w 1929 roku, a następnie studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, do obrony pracy magisterskiej nie przystąpił. W okresie studiów i później działał w skierniewickim Towarzystwie Artystycznym, organizując imprezy i spotkania z ludźmi kultury, m.in. Marią Dąbrowską i Zofią Szmydtową; relacje z tych wydarzeń zamieszczał w lokalnych gazetach.

Debiutancki i jedyny za życia tomik wierszy List do dnia ukazał się w 1933 roku. W kolejnych latach warszawskie redakcje Drogi, Okolicy Poetów, Pionu i Miesięcznika Literatury i Sztuki zamieszczały pojedyncze wiersze Sułkowskiego. Drugi tomik miał nosić tytuł Żal niedoskonały, lecz przed wybuchem II wojny światowej nie ukazał się.

Sułkowski został zmobilizowany, był podporucznikiem rezerwy piechoty i brał udział w wojnie obronnej 1939 roku. Służył w 18. Pułku Piechoty 26. Dywizji; był adiutantem II batalionu dowodzonego przez majora Feliksa Kozubowskiego. Został odznaczony Krzyżem Walecznych. Podczas walk o Sochaczew został ranny i trafił do szpitala w Łodzi, a następnie jako jeniec wojenny przewieziono go do obozów w Hadamarze i Murnau. W obozie aktywnie brał udział w życiu kulturalnym; w 1944 otrzymał nagrodę polskiego oddziału YMCA w Szwajcarii za esej o Marii Dąbrowskiej. Po wyzwoleniu wyjechał do Włoch i zgłosił się do oddziałów 2. Korpusu Polskiego, gdzie służył w Wydziale Propagandowym.

Jesienią 1946 wraz z innymi żołnierzami Korpusu dotarł do Anglii, gdzie przebywał w obozach demobilizacyjnych Lovercroft Mill i Stanley Park koło Blackpool. W drugim obozie pełnił funkcję oficera kasynowego. W marcu 1948, na polecenie prezesa Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie, profesora Stanisława Strońskiego, został administratorem Domu Pisarza Polskiego przy Finchley Road 312 w Londynie. Poza tym Sułkowski pracował fizycznie w londyńskiej drukarni należącej do emigrantów z Jugosławii oraz w Oficynie Poetów i Malarzy, prowadzonej przez Krystynę i Czesława Bednarczyków. Jego wiersze ukazywały się w Wiadomościach i Kulturze, a Rozgłośnia Polska Radia Wolna Europa nadawała jego felietony.

Jedyne oficjalne uhonorowanie Sułkowskiego jako poety to nagroda poetycka Roku Mickiewiczowskiego przyznana w 1956 przez Towarzystwo Przyjaciół Kultury Polskiej w Glasgow. Zmarł w wyniku zawału serca w nocy z 26 na 27 lipca 1960. W rocznicę śmierci Oficyna Malarzy i Poetów wydała dwa tomiki z twórczością Sułkowskiego, ilustrowane przez Feliksa Topolskiego: Tarczę i Dom złoty.

W 1963 Oficyna Poetów i Malarzy ustanowiła nagrodę im. T. Sułkowskiego. W 1983 Towarzystwo Przyjaciół Skierniewic ufundowało tablicę pamiątkową na jego rodzinnym domu. 22 stycznia 1997 Rada Miasta nadała mu honorowe obywatelstwo Skierniewic. Jego imieniem nazwano też jedną z ulic w mieście. Od 2003 Skierniewice organizują Ogólnopolski Konkurs Poetycki im. Tadeusza Sułkowskiego.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Odznaczenie Krzyżem Walecznych
Nagroda polskiego oddziału YMCA w Szwajcarii (1944) za esej o Marii Dąbrowskiej
Nagroda poetycka Roku Mickiewiczowskiego (1956)
Ustanowienie nagrody im. Tadeusza Sułkowskiego (1963)

Ciekawostki

{"jeniec wojenny po bitwie pod Sochaczew, przebywał w Hadamarze i Murnau}",
{"administratorem Domu Pisarza Polskiego w Londynie został w 1948 roku}",
{"Od 2003 roku w Skierniewicach organizowany jest Ogólnopolski Konkurs Poetycki im. Tadeusza Sułkowskiego"}

Udostępnij