Marian Jacek Tulczyński
Biografia
Marian Jacek Tulczyński urodził się 21 sierpnia 1910 roku w Skierniewicach. Studiował na Uniwersytecie Karola w Pradze, potem na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie (1933–1934), a następnie od czwartego roku studiów na Uniwersytecie Warszawskim (1935–1937). W 1937 roku otrzymał dyplom lekarza i rozpoczął pracę w pracowniach Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych u prof. Witolda Orłowskiego.
W 1939 roku został zmobilizowany i brał udział w kampanii wrześniowej, za co odznaczono go Srebrnym Krzyżem Zasługi. W czasie II wojny światowej brał udział w tajnym nauczaniu, należał do AK i w Powstaniu Warszawskim razem z żoną prowadzili punkt opatrunkowy; po upadku Ochoty opuścił miasto wraz z ludnością cywilną.
Po zakończeniu wojny został lekarzem w Głównym Urzędzie Morskim i ordynatorem w Szpitalu Zakaźnym w Gdańsku. Powrócił do Warszawy w 1946 roku i rozpoczął pracę jako asystent prof. Witolda Orłowskiego w II Klinice Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Warszawskiego, a później w I Klinice Akademii Medycznej. W 1947 uzyskał stopień doktora medycyny, a habilitację w 1951. Do 1953 roku jako docent nadal pracował w I Klinice Chorób Wewnętrznych AM w Warszawie. Następnie skierowano go do czasowego prowadzenia Kliniki Chorób Wewnętrznych Instytutu Hematologii w Warszawie. Od stycznia 1954 roku został przydzielony do Białegostoku. W latach 1954–1958 był kierownikiem I Kliniki Chorób Wewnętrznych Akademii Medycznej w Białymstoku; po powrocie do Warszawy w latach 1958–1972 objął stanowisko ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych Szpitala Grochowskiego w Warszawie, a następnie w latach 1973–1980 kierował Kliniką Chorób Wewnętrznych Instytutu Gruźlicy.
W działalności wydawniczej od 1946 roku pełnił funkcję redaktora naukowego w Instytucie Naukowo-Wydawniczym, był autorem Podręcznika badań laboratoryjnych oraz pełnił funkcję sekretarza redakcji Problemów Współczesnej Medycyny Wewnętrznej (1946–1950) i od 1952 roku był redaktorem naczelnym Wiadomości Lekarskich. Został członkiem Komisji Wydawniczej VI Wydziału Polskiej Akademii Nauk.
Zmarł w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (Stare Powązki), kwatera 212, rząd 2, grób 4 (grób rodzinny Koźniewskich).