Jadwiga Kuryluk
Biografia
Jadwiga Kuryluk (właśc. Jadwiga Kuryluk-Cebrzyńska) urodziła się 25 września 1912 roku w Skierniewicach, a zmarła 30 kwietnia 1995 roku w Warszawie. Była polską aktorką teatralną, filmową i telewizyjną.
Pomaturzedostała się na Wydział Aktorski Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej w Warszawie, który ukończyła w 1936 roku. Jej koledzy z roku to m.in. Lidia Wysocka i Tadeusz Fijewski. Po egzaminie dyplomowym została zaangażowana do Teatru Polskiego. Po udanym debiucie jako Emilia Wardle w spektaklu Klub Pickwicku, zagrała tytułowego Pickwicka, a także Zuzię w przedstawieniu Damy i Huzary oraz Dunię w sztuce Czachowa Wiśniowy sad. Przed wybuchem II wojny światowej występowała w teatrach warszawskich: Narodowym i Nowym.
Podczas okupacji dorabiała jako kelnerka w warszawskiej kawiarni U Aktorek, działała w konspiracji i brała udział w tajnych próbach sztuki Jeana Giraudoux Wojny trojańskiej nie będzie z myślą o wystawieniu jej po wojnie. W czasie powstania warszawskiego walczyła w szeregach Armii Krajowej, w stopniu podporucznika, ps. Kuma. Wywieziona i internowana w obozie w Niemczech, po wkroczeniu aliantów nawiązała kontakt z Leonem Schillerem i występowała w jego teatrze, objeżdżając polskie ośrodki na terenie Niemiec. Stamtąd przedostała się do Anglii i dołączyła do armii generała Władysława Andersa. Do Polski wróciła 1 sierpnia 1947 roku.
Po wojnie związana była z teatrami: Ludowym im. Wojciecha Bogusławskiego w Lingen (Ems) 1945–1946, Miejskim w Jeleniej Górze 1947–1948 oraz warszawskimi Rozmaitości (1948–1949 i 1972–1976), Nowej Warszawy (1949–1955), Młodej Warszawy (1955–1957) i Klasycznym (1957–1972).
Na ekranie zadebiutowała w Pożegnaniach (1958) w roli gościa hrabiny Róży. Pojawiała się w licznych epizodycznych rolach, m.in. w O dwóch takich co ukradli księżyc (1962) jako matka Nieboraka, Noce i dnie (1975) jako Ludwiczka, służąca w Krępie, a także w Doktor Judym (1975) jako ciotka Judymów, Granica (1977) jako żona niespełnionego poety w salonie Kolichowskiej, Hania (1984) jako służąca Węgrosia i w wielu innych produkcjach. Zagrała także matkę odprowadzaną na samolot w klasycznej komedii Stanisława Barei Miś (1980) oraz postać Antoniny Serce w serialu Jan Serce (1981).
Po raz pierwszy na ekranie wystąpiła w roli gościa hrabiny Róży w filmie Pożegnania (1958).
Odeszła z życia w Warszawie i została pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 199-5-29,30).