Konrad Okolski
Biografia
Konrad Okolski, ps. Kuba, urodził się 11 maja 1923 roku w Skierniewicach w rodzinie Konrada, doktora i żołnierza Legionów Polskich, i Heleny z Głuchowskich. Jego siostrą była Halina Okolska-Kaczorowska (1913–1960), a narzeczoną Irena Kołodziejska, sanitariuszka III plutonu „Felek”.
Harcerz przedwojennej 80. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej (od czerwca 1943 drużynowy), członek Szarych Szeregów, należał do Hufca Centrum Warszawskich Grup Szturmowych. Ukończył turnus Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty Agricola.
W czasie okupacji brał udział w wielu akcjach bojowych i sabotażowych, m.in. opróżniania magazynów z materiałami wybuchowymi przy ul. Pańskiej, akcji pod Arsenałem oraz w akcjach Celestynowie, Góral, Sieczychy, Wilanów i Pogorzelą (ostrzelanie pociągu urlopowego). Był zastępcą dowódcy grupy „więźniarka” i „Maćka” oraz awansowany podchorążego.
W Powstaniu Warszawskim dowodził III plutonem „Felek” 2. kompanii „Rudy” batalionu Zośka. 11 sierpnia 1944 prowadził swój pluton wycofujący się w obronie szkoły przy ul. Spokojnej 13, a następnie na rogu ul. Kingi i Okopowej. Podczas sprawdzania przejścia przez ul. Kolską otrzymał śmiertelny postrzał w głowę. Pochowany na Powązkach w kwaterze A20-5-18 wraz z łączniczką Anną Zakrzewską (ps. „Hanka Biała”), Mieczysławem Olkowskim (ps. „Miś”) i Januszem Grzymałowskim (ps. „Wrzecień”).
Za zasługi odznaczony Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) oraz Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. W dniu śmierci – Krzyż Srebrny Virtuti Militari. 31 lipca 2013 roku w Muzeum Powstania Warszawskiego Prezydent RP Bronisław Komorowski przekazał rodzinie Konrada Okolskiego Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari. Upamiętniony tablicami w 1994 roku przy ul. Spokojnej 13 na ścianie Zespołu Szkół Fototechnicznych.