Biografia
Jacek Piotr Męcina urodził się 9 września 1968 roku w Skierniewicach. Studiował na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego (1993) oraz na Wydziale Prawa i Administracji UW (1996). Rozprawę doktorską przygotowaną pod kierunkiem Małgorzaty Szylko-Skoczny obronił w 1999, a w 2011 na UW uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce.
W 1993 podjął pracę jako pracownik naukowy UW. W 1999 objął stanowisko adiunkta w Instytucie Polityki Społecznej UW, a później został profesorem w Katedrze Ustroju Pracy i Rynku Pracy na UW. W 2021 otrzymał tytuł profesora nauk społecznych. Był także związany z prywatną uczelnią Olympus Szkołą Wyższą im. Romualda Kudlińskiego w Warszawie.
W latach 1997–2000 był wicedyrektorem Instytutu Pracy i Spraw Socjalnych. W 2000 został doradcą zarządu Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych Lewiatan i przewodniczącym Rady Dyrektorów Personalnych tego zrzeszenia. W 2004 dołączył do Komisji Trójstronnej ds. Społeczno-Gospodarczych i przewodniczył zespołowi ds. prawa pracy i układów zbiorowych pracy.
W 2005 w drugim rządzie Marka Belki objął funkcję wiceministra gospodarki i pracy, odpowiadając za prawo pracy, zbiorowe stosunki pracy oraz dialog społeczny. W 2012 objął stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej w drugim rządzie Donalda Tuska oraz został przedstawicielem resortu w Komisji Nadzoru Finansowego. W 2015 opuścił stanowisko wiceministra i później objął przewodnictwo zespołu ds. prawa pracy w Radzie Dialogu Społecznego.
W latach 2016–2019 był dyrektorem Instytutu Polityki Społecznej UW, a w 2021–2025 pełnił funkcję przedstawiciela Konfederacji Lewiatan w Radzie Legislacyjnej.
Jacek Męcina jest autorem i współautorem ponad stu publikacji naukowych z zakresu prawa pracy, polityki rynku pracy, zbiorowych stosunków pracy i dialogu społecznego.
Źródło: artykuł w Wikipedii



