Stanisław Bursa
Biografia
Stanisław Bursa urodził się 9 listopada 1921 roku w Skierniewicach. Uczęszczał do Gimnazjum im. Bolesława Prusa w Skierniewicach. Egzamin dojrzałości zdał 25 maja 1939 r., po czym zapisał się na Wydział Chemiczny Politechniki Warszawskiej, lecz wybuch II wojny światowej uniemożliwił studia. W czasie okupacji należał do ZWZ AK (Obwód Skierniewice, kryptonim „Sroka”). W latach 1941–1942 uczęszczał do Szkoły Wawelberga i Rotwanda, a następnie studiował na Wydziale Chemicznym PW.
Po zakończeniu wojny (w kwietniu 1945) rozpoczął pracę w Katedrze Chemii Rolnej SGGW jako młodszy asystent, a na początku 1946 wznowił przerwane studia na PW. W tym samym roku został wysłany z grupą studentów do Danii, gdzie pracował w laboratorium chemii organicznej. W lutym 1947 rozpoczął pracę w Katedrze Chemii Fizycznej PW – w dziedzinie, której poświęcił resztę życia zawodowego. Był uczniem Wojciecha Świętosławskiego (1947), współpracował też z Witoldem Tomassim. W latach 1947–1952 zajmował stanowisko asystenta, a następnie starszego asystenta. Pracę magisterską obronił 13 lipca 1949 z wynikiem bardzo dobrym, uzyskując tytuł magistra inżyniera chemii, a 30 listopada 1951 otrzymał stopień doktora nauk technicznych.
Po przeprowadzce do Szczecina w grudniu 1952 został kierownikiem Katedry i Zakładu Chemii Fizycznej w Szkole Inżynierskiej, przekształconej w 1955 w Politechnikę Szczecińską. Funkcję tę pełnił przez kolejne 34 lata. Był również dziekanem Wydziału Chemicznego i prorektorem Politechniki. Przez wiele lat pełnił funkcję opiekuna Chóru Akademickiego Politechniki Szczecińskiej (obecnie im. Profesora Jana Szyrockiego).
Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie w alei zasłużonych w kwaterze 44/2/33.
Stanisław Bursa zajmował kolejne stanowiska służbowe: zastępca profesora (od 1954), docenta (od 1959), profesora nadzwyczajnego (od 1968). Pełnił funkcje: dziekana Wydziału Chemicznego (1953–1956, 1969–1973), prorektora ds. nauczania (1959–1965), prorektora ds. badań naukowych i współpracy z gospodarką narodową (1977–1981), dyrektora Instytutu Inżynierii Chemicznej i Chemii Fizycznej (1970–1977).
Stanisław Bursa prowadził zajęcia dydaktyczne z przedmiotów chemia fizyczna, termodynamika chemiczna procesowa, fizyczne metody badania związków organicznych. Był promotorem 45 prac dyplomowych. Był promotorem w 11 przewodach doktorskich, m.in. promotora prac własnych asystentów: 1970 – Joanny Kośmider; 1976 – Aleksandra Przepiery; 1978 – Marii Kicińskiej i Marii Stanisz-Lewickiej; 1983 – Danieli Szaniawskiej; 1985 – Magdaleny Olszak-Humienik i Andrzeja Wieczorka.
1970 – Joanny Kośmider (później – kierownik Zakładu Ekologicznych Podstaw Inżynierii Środowiska), 1976 – Aleksandra Przepiery (później – kierownik Zakładu Chemii Fizycznej i Podstaw Ochrony Środowiska), 1978 – Marii Kicińskiej i Marii Stanisz-Lewickiej, 1983 – Danieli Szaniawskiej (później – kierownik Zakładu Socjologii Wód w Akademii Rolniczej w Szczecinie), 1985 – Magdaleny Olszak-Humienik i Andrzeja Wieczorka.
Stanisław Bursa aktywnie uczestniczył w działalności pozauczelnianej jako członek wielu gremiów naukowych i towarzystw, pełniąc funkcje wiceprzewodniczącego i przewodniczącego komisji PAN w Szczecinie, a także będąc współzałożycielem Szczecińskiego Towarzystwa Naukowego i Szczecińskiego Towarzystwa Kultury.
Stanisław Bursa był autorem lub współautorem 76 artykułów naukowych i 5 wydawnictw książkowych.