Aleksander Jerzy Uklański
Biografia
Aleksander Jerzy Uklański urodził się 17 stycznia 1901 roku w Skierniewicach i zmarł 29 sierpnia 1990 roku w Pomiechówku. Był polskim specjalistą w dziedzinie budowy turbin parowych, automatyki i regulacji oraz profesorem Politechniki Łódzkiej i Politechniki Warszawskiej.
W 1918 roku ukończył maturę w Szkole Realnej Witolda Wróblewskiego w Warszawie i rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej. Przerwał naukę i 10 listopada 1918 zgłosił się na ochotnika do 1 pułku artylerii polowej. Ukończył szkołę podchorążych; od 4 stycznia 1919 do 25 lipca 1920 pełnił służbę maszynisty w pociągu pancernym Boruta, a następnie do 26 listopada 1920 w pociągu pancernym Zawisza Czarny. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W lutym 1921 roku ponownie podjął studia na Wydziale Mechanicznym PW, a w czerwcu 1923 zdał pierwszy egzamin dyplomowy.
Od 1926 roku pracował jako asystent w Laboratorium Maszynowym PW. W 1928 roku uzyskał dyplom Sekcji Konstrukcyjnej Wydziału Mechanicznego PW. Po studiach pracował w wytwórni turbin Brown-Boveri w Badenie w Szwajcarii (1928–1929) i następnie jako kierownik działu turbin parowych w przedstawicielstwie firmy w Warszawie. W 1938 roku został powołany na szefa Wydziału Turbinowego w Zakładach Południowych w Stalowej Woli. W czasie okupacji był wykładowcą w Zakładowej Szkole Mechanicznej, a w sierpniu 1944 powrócił na stanowisko kierownika Wydziału Turbin.
W 1945 roku został profesor nadzwyczajny i kierownik Katedry Turbin Parowych i Maszynoznawstwa Politechniki Łódzkiej. W latach 1948–1952 pełnił funkcję dziekana Wydziału Mechanicznego PŁ. W 1955 przeniósł się na Politechnikę Warszawską, gdzie objął kierownictwo Katedry Kotłów, Turbin i Pomp na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa, którą kierował do 1966, a następnie do emerytury w 1971 roku kierował Zakładem Turbin Parowych. W latach 1956–1959 był prorektorem PW, a w 1962 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego.
Był specjalistą w dziedzinie budowy turbin parowych, automatyki i regulacji. Autorem 40 publikacji i skryptów. Był członkiem Komitetu Budowy Maszyn i Komitetu Hydro‑ i Termodynamiki PAN. W 1985 roku otrzymał doktorat honoris causa Politechniki Łódzkiej. 19 stycznia 1955 został odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej.
Był mężem Heleny Józefy z Pogorzelskich (1910–1996), z którą miał dzieci: Krystynę po mężu Przedmojską (ur. 1932), Stanisława (ur. 1940), Barbarę po mężu Rubik (ur. 1944), Annę po mężu Bramson (ur. 1952) oraz Marka (ur. 1953).
Zmarł w 1990 roku, pochowany na cmentarzu parafialnym w Pomiechowie.