Witold Dąbrowski

Lekarz chirurg
12.01.1927 13.11.1997 Skierniewice

Biografia

Ukończył studia medyczne i uzyskał specjalizację II stopnia w chirurgii. Pracował w lecznictwie szpitalnym, pełnił funkcję dyrektora Szpitala Miejskiego w Rawie Mazowieckiej, a następnie był dyrektorem i ordynatorem Szpitala Miejskiego w Tomaszowie Mazowieckim.

W Tomaszowie Mazowieckim doprowadził do skonsolidowania oddziałów, utworzył oddział chirurgiczny przy ul. Niskiej i nadzorował budowę nowego szpitala przy ul. Południowej. Z jego inicjatywy w zwolnionym budynku szpitalnym na Zapiecku utworzono ognisko muzyczne (początek lokalnej szkoły muzycznej) oraz liceum pielęgniarskie. Po rezygnacji ze stanowiska dyrektora kontynuował pracę jako ordynator oddziału chirurgicznego przez kolejne 30 lat.

Równolegle prowadził działalność naukową i dydaktyczną. W 1965 roku obronił pracę doktorską, uzyskując tytuł doktora nauk medycznych. Był autorem lub współautorem ponad 50 prac naukowych i zasiadał w Zarządzie Głównym Towarzystwa Chirurgów Polskich. Jako pedagog wykształcił liczne grono lekarzy specjalistów, z których wielu objęło później funkcje ordynatorów w placówkach medycznych na terenie całego kraju.

Pochowany na cmentarzu przy parafii pw. Najświętszego Serca Jezusowego w Tomaszowie Mazowieckim.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Pełnił funkcję dyrektora Szpitala Miejskiego w Rawie Mazowieckiej.
Dyrektor i ordynator Szpitala Miejskiego w Tomaszowie Mazowieckim.
Skoncentrowanie i rozbudowa szpitala w Tomaszowie Mazowieckim: utworzenie oddziału chirurgicznego i budowa nowego szpitala.
Utworzenie ogniska muzycznego i liceum pielęgniarskiego w zwolnionym budynku szpitalnym.
Doktor nauk medycznych (1965); autor ponad 50 prac naukowych; członek Zarządu Głównego Towarzystwa Chirurgów Polskich.

Ciekawostki

Pochowany na cmentarzu przy parafii pw. Najświętszego Serca Jezusowego w Tomaszowie Mazowieckim.
W 1957 po raz pierwszy uzyskał mandat poselski z okręgu Tomaszów Mazowiecki; w 1961 ponownie został posłem z Tomaszowa Mazowieckiego.
Jako pedagog wykształcił liczne grono lekarzy specjalistów, z których wielu zostało później ordynatorami.

Udostępnij