Jerzy Paramonow
Biografia
Jerzy Paramonow urodził się w Skierniewicach 4 lub 5 kwietnia 1931 w rodzinie kolejarskiej. Był synem Sylwestra i Apolonii z domu Wrońska; miał starszą siostrę Leokadię. W młodości miewał problemy z prawem, był karany od 14 roku życia. Jako osiemnastolatek został skazany na 3 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności za rozboje i włamania. Był również sądzony za gwałt z użyciem niebezpiecznego narzędzia, za który otrzymał wyrok 6 lat. Do więzienia ponownie trafił w roku 1950. Wskutek amnestii wyszedł po odsiedzeniu połowy wyroku.
19 sierpnia 1955 na ulicy Syreny w Warszawie Paramonow zaatakował milicjanta Stanisława Lesińskiego i ukradł pistolet TT. Następnie wraz z Kazimierzem Gaszczyńskim dokonał kilkunastu napadów na sklepy i restauracje. 22 września, razem ze swoim szwagrem Zdzisławem Gadajem i przypadkową prostytutką, został aresztowany przez milicjanta Zdzisława Łęckiego podczas libacji w pobliżu restauracji Stolica w Warszawie. Po przewiezieniu na komendę Paramonow podjął próbę ucieczki, podczas której zastrzelił Łęckiego i ranił innego milicjanta. Po trwających kilkanaście dni poszukiwaniach został aresztowany wraz z Gaszczyńskim 2 października w okolicach dworca Warszawa Wschodnia. Aresztowania dokonali st. strz. Józef Ostrowski i sierż. Henryk Skiba.
8 listopada 1955 Paramonow i Gaszczyński zostali skazani na karę śmierci. Wyrok na Paramonowie wykonano 21 listopada 1955, został powieszony na Rakowieckiej w Warszawie; Gaszczyński został ułaskawiony przez Radę Państwa, karę zamieniono na dożywocie; wyszedł na wolność w 1971, a zmarł w 2006 roku.