Edward de Castellaz
Biografia
Edward de Castellaz urodził się 18 września 1855 roku w Skierniewicach. Uczył się w gimnazjum realnym w Łowiczu i Włocławku, a następnie w Korpusie Kadetów w Warszawie. Od 1876 roku był zawodowym oficerem wojsk rosyjskich, uczestniczył w wojnie rosyjsko-tureckiej 1877–1878 i brał udział w bitwie pod Plewną. 1 lipca 1903 roku objął dowództwo 6. Pułku Strzelców w Kielcach. W 1904 roku dowodził tym oddziałem w rosyjsko-japońskiej wojnie; 6 grudnia 1905 roku został mianowany generałem majorem. 31 grudnia 1906 roku objął stanowisko dowódcy 2. Brygady 9. Dywizji Piechoty. W kwietniu 1907 roku został przeniesiony w stan spoczynku i wyjechał do Francji, zamieszkał w Cannes.
Wiosną 1919 roku został inspektorem oddziałów zapasowych Armii gen. Hallera w Skierniewicach. 20 maja 1920 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej Armii gen. Hallera, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia generała podporucznika, zaliczony do rezerwy armii z jednoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny aż do demobilizacji i przydzielony do Stacji Zbornej dla oficerów w Warszawie. Następnie został wyznaczony na stanowisko zastępcy Generalnego Inspektora Piechoty przy Naczelnym Wodzu. Z dniem 1 kwietnia 1921 roku został przeniesiony w 'stały stan spoczynku', w stopniu generała podporucznika.
Był pierwszym prezesem (przewodniczącym zarządu) Związku Hallerczyków. Zmarł 16 lutego 1923 roku w Warszawie w wieku 67 lat. 20 lutego 1923, po uroczystym pogrzebie z honorami wojskowymi, któremu przewodniczył biskup polowy Stanisław Gall, został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Nad grobem przemawiał generał Józef Haller i podpułkownik Marian Dienstl-Dąbrowa.